Interview | Siene Hollemans

Een sprong in het onbekende

Toen Siene bij Lasso startte, kwam ze terecht in een organisatie die ze nog volop moest leren kennen. Tegelijk stapte ze meteen mee in Explo Labo, een project dat al een jaar liep. “Die eerste weken waren vooral een periode van inlezen en ontdekken”, vertelt ze. “Er kwam enorm veel informatie op me af. Gelukkig startte ik samen met een collega, waardoor we konden aftoetsen hoe we met al die nieuwe indrukken omgingen. Dat maakte het veel aangenamer.”

Dat Explo Labo al even liep, zag ze niet als een nadeel. Integendeel. “Ik vond het eigenlijk fijn om in een bestaand project te stappen. Er lag al een duidelijke basis, waardoor ik meteen kon meedenken over de volgende stappen. Dat gaf houvast.” De overstap naar Lasso kwam er vanuit een behoefte aan groei. In haar vorige job had ze het gevoel dat ze haar plafond had bereikt. “Ik wilde graag eens achter de schermen werken en nieuwe dingen verkennen. Bij Lasso heb ik die uitdaging absoluut gevonden. Het heeft deuren geopend binnen de socio-culturele sector en heeft me veel nieuwe perspectieven gegeven.” Als ze haar periode bij Lasso in drie woorden moet samenvatten, kiest ze zonder aarzelen voor: verbinding, sectoroverschrijdend en cultuur.

Door haar werk leerde Siene een kant van Brussel kennen die haar nog steeds inspireert. “Wat mij misschien het meest verrast heeft, is de enorme rijkdom van het Brusselse veld. Er zijn zoveel organisaties die met ongelooflijk veel engagement werken aan heel diverse doelen. Die mensen en organisaties leren kennen was voor mij een echte verrijking.” Die rijkdom kwam ook sterk naar voren binnen Explo Labo, een project dat jonge kinderen en hun begeleiders in contact bracht met kunst en cultuur.

Wanneer kunst deuren opent

“Het mooiste was om te zien hoe jonge kinderen kunnen openbloeien tijdens artistieke activiteiten. Soms zie je een kind dat heel verlegen lijkt, en dan tijdens een creatieve workshop plots helemaal openbloeit.” Siene ziet er de bevestiging in van waar ze al langer in geloofde: kunst is veel meer dan een activiteit. “Kunst is een universele taal. Ze kan mensen raken op een manier die woorden soms niet kunnen. Dat geldt voor kinderen, maar eigenlijk voor iedereen. Dat inzicht neem ik zeker mee naar de toekomst.” Ook de visie op jonge kinderen veranderde haar blik. “We onderschatten vaak hoeveel kinderen al begrijpen, voelen en ervaren. Binnen Explo Labo hebben we veel mensen gestimuleerd om jonge kinderen echt als volwaardige deelnemers aan de samenleving te zien. Dat vind ik bijzonder waardevol.”

Dat het project impact had, werd onlangs nog duidelijk. Toen ze projectpartners op de hoogte bracht van haar vertrek, stuurde één van de partners een audiobericht om te vertellen hoe jammer ze het vond dat Siene vertrok. “Door onze samenwerking zag ze mij als één van de gezichten van Lasso. Dat raakte me. Niet omdat het over mij persoonlijk ging, maar omdat het liet zien hoeveel vertrouwen er was opgebouwd. Dat is misschien wel één van de mooiste resultaten van de afgelopen jaren: weten dat een relatief kleine organisatie als Lasso erin slaagt om duurzame relaties en draagvlak te creëren.”

Samenwerken betekent ook omgaan met verschillende visies. Volgens Siene begint dat altijd bij het uitleggen van het ‘waarom’. “Wanneer mensen nog niet helemaal mee zijn in een bepaald verhaal, helpt het om terug te keren naar waarom iets belangrijk is. Waarom doen we dit? Welke meerwaarde heeft het? Die vragen blijven essentieel.” Daarbij gelooft ze sterk in dialoog en expertise delen. Niet defensief reageren, maar samen onderzoeken wat werkt. Soms helpt praktijkervaring, soms onderzoek of theorie. “Iedereen heeft een andere manier nodig om overtuigd te raken. Dat vraagt tijd en geduld.”

Leren door bij te sturen

Niet alles loopt meteen zoals gepland. Dat leerde Siene onder meer binnen AlacARTe, een project in de jeugdhulp. “We merkten dat de noden veel diverser waren dan we aanvankelijk hadden verwacht. Wat in de ene organisatie werkte, werkte niet automatisch in een andere.” Die ervaring bevestigde het belang van maatwerk. “We ontdekten dat één sterke verbinding vaak waardevoller is dan tien oppervlakkige contacten. Soms moet je durven vertragen en echt luisteren naar wat organisaties nodig hebben.” Het was een les die ze meeneemt naar toekomstige projecten: blijven evalueren, durven bijsturen en niet vasthouden aan een plan dat in de praktijk anders uitdraait.

Toegankelijkheid als blijvende opdracht

Neemt Siene nog iets mee uit haar tijd bij Lasso? De term ‘toegankelijkheid’ valt. “Het is een thema dat door het hele team werd gedragen. Niet als een modewoord, maar als iets waar we echt mee aan de slag gingen.” Volgens haar ligt daar nog steeds een belangrijke uitdaging voor veel organisaties. “Toegankelijkheid en inclusie mogen geen begrippen zijn die enkel in dossiers opduiken. Je moet jezelf voortdurend afvragen wat ze betekenen binnen je eigen werking en hoe je er concreet werk van maakt.” Daarnaast neemt ze ook een uitgebreid netwerk mee. “Ik woon en werk graag in Brussel. De diversiteit van de stad maakt het boeiend, en het netwerk dat ik via Lasso heb opgebouwd blijft daarbij ontzettend waardevol.”

“Wat ik ook bijzonder vond, is dat ideeën hier niet op tafel bleven liggen. Als iemand een voorstel deed bij Lasso, werd er samen gezocht naar manieren om het mogelijk te maken.” Ze denkt daarbij onder meer terug aan een bezoek aan de gevangenis van Haren. Daar ontstond het idee om rond ouder-kindrelaties binnen detentie te werken. “Wat ik mooi vond, was dat het team onmiddellijk begon mee te denken. Niet of het kon, maar hoe het kon.” Die openheid typeert voor haar de organisatie.

Na tweeënhalf jaar vertrekt Siene met een rugzak vol ervaringen. “Ik heb enorm veel geleerd. Omdat je in een klein team werkt, krijg je zicht op veel meer dan alleen je eigen functie. Je leert voortdurend bij, ook over domeinen waar je niet rechtstreeks verantwoordelijk voor bent.” Maar vooral de dankbaarheid blijft hangen.

“Ik ben dankbaar voor het vertrouwen, de vrijheid en de ruimte om ideeën uit te werken. Iedereen binnen het team heeft mee mogelijk gemaakt dat ik hier zoveel stappen heb kunnen zetten. Dat zal ik zeker meenemen naar de toekomst.” En misschien vat dat haar traject bij Lasso nog het best samen: een verhaal van verbinding, groei en de overtuiging dat cultuur mensen dichter bij elkaar brengt.