Het project pARTicipe! wil experimenteren met nieuwe manieren om samen te werken rond cultuur. Dat gebeurt in proeftuinen, waarbinnen een groep kinderen of tieners van een jeugdwerking of (brede) school begeleid wordt.

Jeugdwerking Chambéry(D’Broej) stapte als eerste mee in het project. Een groepje tienermeisjes startte een traject rond vlogging, begeleid door videokunstenaar Thierry Errembeault. Even later sloeg corona toe, waardoor het project een onverwachte digitale wending nam. In een eerder artikel polsten we al naar de eerste indrukken van Thierry & Johanna (Chambéry). Nu blikken ze terug op hun samenwerking.

Hoe werd het traject opgebouwd?

Johanna: Het traject vond plaats in het kader van het wekelijkse multimedia- en taalstimuleringsatelier ‘De reporters’. In totaal waren er zes sessies, waarvan vier onder begeleiding van Thierry. De eerste sessie was een test, de laatste een evaluatiesessie. Tot het einde van het traject kenden we een hoge opkomst. We lieten telkens twee weken tussen de sessies. Dit om voldoende tijd te laten om thuis de opdrachten voor het vervolg af te werken, en de volgende sessie voor te kunnen bereiden.

Thierry: De duur van de sessies varieerde tussen zestig en negentig minuten. Dit is anders dan live workshops waar je een ruimere tijdsduur kan hanteren. Het opzet was ook om de tieners na elke sessie een opdracht te geven. Dit was een wisselend succes. Vooral toen de school terug opstartte, merkten we dat we er niet te sterk de nadruk op moesten leggen.

Hoe zorgden jullie voor interactie en speelsheid tijdens de sessies?

Johanna: Ik merkte van bij de eerste testsessie dat ze het leuk vonden om spelletjes te spelen. We probeerden er een heel aantal uit.

  • Pim Pam Pet: zoek een voorwerp dat begint met de letter,….
  • Een (muziek)quiz
  • Ik zie, ik zie wat jij niet ziet…
  • Raad het geluid
  • Uitbeelden
  • Zeg een nummer (aan elk nummer was een korte opdracht verbonden)
  • Opdrachten waaraan iedereen tegelijkertijd kon deelnemen. Bvb: loop naar de keuken en haal de ingrediënten om pannenkoeken te bakken.
  • Vertel één waarheid en één leugen

Thierry: Ik heb een hele schat aan spelletjes en energizers ontdekt die je via Zoom kon spelen. Hierbij legden we altijd de link met vlogging, video en koken. Voor het derde atelier suggereerde Johanna om het wat speelser te houden. Alles focussen op het eindresultaat - het toewerken naar een eigen kookvlog - zou wat te zwaar worden. Daarom organiseerden we een Mega Quiz. De groep werd opgedeeld in teams, die elk een unieke vloggersnaam moesten zoeken. Elk team had een eigen privéchat, waarin ze konden overleggen tijdens de quiz.

Ben je tevreden over de begeleiding die je hebt kunnen bieden, ondanks de COVID-situatie?

Johanna: Het is duidelijk dat de tieners er veel aan hadden om elkaar regelmatig te zien en daarnaast hebben ze veel opgestoken. De contacten met de ouders verliepen vlot en aangenaam, van de eerste telefoontjes over mails en sms’jes met info: er kwam steeds veel respons. De band met de ouders is sterker geworden door dit ‘experiment’. Ik ben hen ook enorm dankbaar dat ze telkens opnieuw zo veel moeite deden voor hun kinderen.

Ik vond het gezellig om bij het begin en aan het einde van de officiële sessie eventjes bij te praten met de tieners die als eerste en laatste online waren.

- Johanna

Ik had een traject uitgewerkt om naar een bepaald eindresultaat te streven, namelijk elke deelnemer een recept laten filmen met een intro en een outro, een leuke transitie en een montage. Helaas was dit te ambitieus om te realiseren, omwille van de fysieke afstand en de technische beperkingen. Anderzijds was het een opportuniteit om eens iets anders te doen en andere mogelijkheden uit te testen. Met de camera kan je spelen met je kader, je verstoppen, chatten, gebruik maken van een whiteboard, noem maar op….

Bij ons thuis werd er tijdens de lockdown volop geëxperimenteerd met de camera.

- Participant

Hoe kijken jullie terug op de samenwerking tussen jullie beiden?

Johanna: De samenwerking met Thierry was erg aangenaam. We hadden toevallig een gelijkaardige stijl van humor tijdens de workshops. Hij was erg vlot en respectvol naar de groep toe. We stelden ons erg flexibel op en communiceerden gemakkelijk. Hierdoor konden we onze aanpak perfectioneren naar het vierde en laatste atelier toe.

Thierry: Ik vond het heel leuk om met Johanna samen te werken, we waren erg complementair. Zij gaf me feedback op de voorbereidingen en had slimme ingevingen. Ze kende de kinderen goed en kon daardoor beter met hen omgaan. Het verliep erg organisch.

De band met de tieners op een bepaalde manier sterker geworden. De groep was erg blij dat we moeite bleven steken in de ateliers en dat op een moment waarop ze niet veel speciaals hadden in hun leven. Daar zijn ze dankbaar om.

- Johanna

Wat liep er minder goed?

Johanna: Het technische aspect bleef een uitdaging. De internetconnectie was niet overal van goede kwaliteit, korter bij het ‘wifi-bakje’ gaan zitten hielp gelukkig. Zoom liet het ook afweten in de eerste sessie, waardoor we even een ander online platform moesten gebruiken. Voorts was de microfoons of camera’s goed laten werken niet altijd vanzelfsprekend. Bij de start van elke sessie duurde het soms een tijdje voor alle tieners aanwezig waren, om uiteenlopende redenen. Naarmate de sessies vorderden verliep dit wel steeds vlotter.

De eerste video die we thuis moesten maken was veel werk en niet zo eenvoudig door te sturen.

- Participant

Hoe kijk je terug op het traject?

Johanna: We hebben enorm veel bijgeleerd omdat het een experiment was. Er was een enorme evolutie merkbaar tussen de eerste en de laatste sessie. Er zijn absoluut een paar praktische tips die we bij een volgende keer van bij de start kunnen meenemen.

Thierry: Het was een erg spannende opdracht, met een pak complexe uitdagingen. Maar ik zou het zeker opnieuw doen, bijvoorbeeld om de kwaliteit van de ateliers beter te krijgen. Het is een zoektocht in wat wel en niet werkt, zowel op technisch als op sociaal vlak.

Tips van Johanna & Thierry voor een creatief videotraject met een groep tieners

  1. Een goede basisrelatie vóór de opstart van een (virtueel) traject is belangrijk. De groepsdynamiek zat al goed, dankzij eerdere activiteiten in Chambéry. De deelnemers moeten zin hebben om elkaar en de animator terug te zien.
  2. Organiseer vooraf een speelse testsessie. Geef iedereen de tijd voor het aan- en uitzetten van de camera, om de microfoon te testen en om samen praktische afspraken te maken.
  3. Werk in duo. Eén persoon die bijvoorbeeld de inhoudelijke kant uitwerkt en één persoon die het sociale aspect verzorgt, is een enorme meerwaarde.
  4. Zorg voor voldoende interactieve opdrachten, zo ben je voorbereid op ‘dode momenten’ waarbij één van de begeleiders iets moet organiseren. Zoek naar spelletjes waardoor alle kinderen tegelijkertijd bezig zijn, of voer gesprekjes om deze momenten op te vullen.
  5. Een sessie duurt idealiter ongeveer 60min en onze groep bestond uit 10 personen. Een videosessie is intensiever dan een live sessie. De uitdaging is om het zo kort en krachtig mogelijk te houden, dit vergt een grondige voorbereiding.
  6. Alles kost méér tijd dan je dacht. Wees je ervan bewust dat je niet alles zal kunnen uitvoeren wat je had voorbereid. Er zijn altijd onvoorziene omstandigheden, zaken die langer duren dan verwacht. Durf je vooropgestelde plan bij te sturen.